Wat is karate?

Is een vechtkunst die werd ontwikkeld uit een synthese van Inheemse Ryukyu vechtmethoden en Kempo.  Oorspronkelijk betekende KARATE china-hand, maar werd later herleid tot de gelijkluidende japanse benaming "lege hand".

KARATE is een vechtkunst die vooral is gekenmerkt door stoot- en traptechnieken uitgevoerd met vuisten, voeten, ellebogen, knieën en openhanden naar vitale lichaamsdelen.  Tevens behoren grepen, klemmen, worpen en weringen tot de verdedigingsmethoden van KARATE.

Pedagogen zijn het er ook over eens dat karate een uitstekend middel is om de persoonlijkheid te ontwikkelen zowel in lichamelijk als in geestelijk opzicht.

 

GESCHIEDENIS


Karate is oorspronkelijk ontstaan in China omstreeks 2200 voor Christus. Karate geraakte al vlug verspreid over geheel Zuid-Oost-Azië.
Zo werd het onder andere door Chinese bezettingstroepen ook ingevoerd op het Japanse eiland Okinawa waar het vermengd geraakte met plaatselijke gevechtstechnieken.
Uit die combinatie is uiteindelijk het karate zoals we het nu kennen ontstaan.
Een figuur die zeker vermeld moet worden is Gichin Funakoshi die de vader van het moderne karate mag genoemd worden. Hij bracht immers de techniek van de klassieke leermeesters verder tot ontwikkeling en zorgde ervoor dat karate ook in de rest van Japan en later over de hele wereld bekend raakte.

De rechtstreekse leerlingen van meester Funakoschi waren het niet altijd met elkaar eens, er ontstonden verschillende strekkingen binnen zijn Shotokan. Ook andere stijlen met verscheiden oorsprong zoals Goju Ryu, Shito-ryu en Wado-Ryu verspreidden zich in Japan.

top

 

ONTSTAAN van Vlaamse Karate Federatie multistijl (Vlaamse Karate Associatie)


Op 15 December 1963 wordt een eerste poging ondernomen een europees karate congres te doen plaatsvinden. Hieraan nemen vertegenwoordigers uit 6 landen deel (Frankrijk, Italië, Zwitserland, Duitsland, Groot-Brittannië en België. Spanje is verontschuldigd). Een officieuze Raad van Bestuur wordt samengesteld met als doel de 1° Europese Karate Kampioenschappen voor te bereiden die op 7 Mei 1966 te Parijs zouden plaatsvinden.
In 1965 wordt een karate-afdeling opgericht binnen de Belgische Judo Bond (B.J.B.) die een eigen koers zal varen onder de naam: « Belgische Karate Associatie ».
Deze nieuw opgerichte associatie wordt lid van de « European Karate Union » (E.K.U.) eveneens opgericht in 1965.
Einde 1967 wordt Dhr Miyazaki aangezocht door B.K.A. om in België als lesgever te fungeren.
In 1968 neemt België voor het eerst deel aan de Europese Karate Kampioenschappen, georganiseerd door E.K.U. te Parijs in het stadion van Pierre de Coubertin. De resultaten waren uitstekend want België werd 2° na Frankrijk.
Wanneer begin 1969 Dhr Miyazaki vraagt deel te nemen aan de kampioenschappen van de europese amateur karate federatie, wordt dit door B.K.A. geweigerd omdat paragraaf 8 van de statuten van E.K.U. ( European Karate Union) haar aangesloten leden verbiedt deel te nemen aan om het even welke internationale karate manifestatie die E.K.U. vreemd is.

Gevolg is dat er een breuk ontstaat binnen B.K.A. en Dhr Miyazaki samen met enkele aanhangers zich afscheuren en in November 1969 overgaan tot de oprichting van B.K.V. (Belgische Karate Vereniging).
Dit fenomeen doet zich omzeggens voor in alle Europese landen en vanaf dan zullen de Amateur Karate Kampioenschappen steeds in concurrentie staan met deze van E.K.U. en W.U.K.O. (World Union of Karate-do Organisations).

In 1971 scheidt de karate-afdeling officieel van de B.J.B. en zal nu onafhankelijk verder werken onder de naam « Belgische Karate Associatie ».

In 1977 wordt als gevolg van de richtlijnen van de onderscheiden ministeries van cultuur, overgegaan tot de splitsing van een nationale sportbond in landelijke sportbonden. Zodoende wordt B.K.A. (Belgische Karate Associatie) opgesplitst in Vlaamse Karate Associatie en l’Association Francophone de Karate. De Vlaamse vleugel wordt erkend door B.L.O.S.O. en de Waalse vleugel zal worden erkend door A.D.E.P.S.

Op 16 November 1984 wordt het fusie-protocol definitief ondertekend tussen de Vlaamse Karate Associatie vzw en de Vlaamse Karate Vereniging vzw. Dit protocol past in de beleidsopties van de bevoegde gemeenschapsminister die aandringt dat de door B.L.O.S.O erkende en betoelaagde sportfederaties binnen eenzelfde sporttak samensmelten.

De nieuwe federatie wordt « Vlaamse Karate Federatie vzw » genoemd, opgericht met als doel dit protocol te verwezenlijken. De Vlaamse Karate Federatie vzw stelt zich tot doel alle Vlaamse karatebeoefenaars te verenigen door het verspreiden en het ontwikkelen van amateur-karatebeoefening in de zuivere zin van het woord.

In 1985 wordt de « Vlaamse Karate Federatie vzw » als enige karate federatie erkend door B.L.O.S.O.

In Juni 1991 wordt een protocol ondertekend tussen de Vlaamse Karate Federatie (V.K.F.) en la Fédération Francophone de Karate (F.F.K.) als nationale overkoepeling in België.
In uitvoering van dit protocol wordt op 12 Oktober 1991 de « Belgische Karate Federatie vzw » (B.K.F.) opgericht.

Tijdens het 36° congres in 1998 wordt de naam « European Karate Union » (E.K.U) gewijzigd in « European Karate Federation » (E.K.F.). Vanaf dan is E.K.F. het enige officieel erkend Olympisch Karate-Orgaan in Europa, dat op haar beurt deel uitmaakt van de «World Karate Federation » (W.K.F.) erkent door het I.O.C. « Interfederaal Olympisch Comité ».

Het nieuw ministerieel decreet van 13 April 1999 met als belangrijk gegeven de loskoppeling van erkenning en betoelaging, leidt, ingevolge de tegenstellingen in interpretaties en beleidsvoering binnen de Vlaamse Karate Federatie vzw tot de split in Multistijl (VKA) en Monostijl (VKV)
Vanaf 1 Januari 2001 wordt VKA vzw en VKV vzw zodoende opnieuw afzonderlijk erkend en betoelaagd.
Nog geen anderhalf jaar later wordt volgens het nieuwe decreet van 13 Juli 2001 Karate Vlaanderen onder druk gezet door het Vlaams Ministerie van Sport en Cultuur, dat ons dwingt de rangen opnieuw te sluiten en samen te vloeien tot slechts één Unisport Karate Federatie. Vanaf dan wordt dit gesteld als enige mogelijkheid om erkenning en betoelaging te verwerven.

Op 24 Augustus 2002 wordt het nieuwe statuten ondertekend tussen VKA vzw(multistijl) en VKV vzw (monostijl) waardoor de eerder gedwongen samenwerking onder strikte voorwaarden en afspraken op 1 September 2002 opnieuw een feit wordt onder de noemer « Vlaamse Karate Federatie v.z.w. »

Leo Van Bortel

top

 

STIJLEN


Enkele begrippen:

Ryu      Stijl of school
Kai     Associatie of organisatie
Kan     Huis (gebouw) - Dojo (oefenzaal)

Wat is een stijl?
Het is de manier waarop karate wordt beoefend; het gaat over verdedigings- en aanvalstechnieken, klemmen, worpen en verplaatsingen. Dus over de vorm.
Deze manier werd bepaald door de oprichter van de stijl.

Wat is een school?
Het is de interpretatie van de uitvoering door de leerlingen van de oprichter, die hun eigen dojo en later eventueel en eigen organisatie hebben opgericht. Dit heeft uitsluitend te maken met interpretaties en toepassingen van technieken eigen aan die bepaalde stijl.
Scholen die behoren tot een welbepaalde stijl zijn aan elkaar verwant, gezien de oprichter van de stijl dezelfde is. De verschillen zitten hem in details!!

De Vlaamse Karate Federatie erkent alle stijlen.
De belangrijkste zijn: Shotokan, Shito Ryu, Goju Ryu en Wado Ryu. Elke club die bij VKF aangesloten is, beoefent een welbepaalde karate stijl.

 

Stijl Wado Ryu Shotokan Shito Ryu Goju Ryu
Oprichter Hironori Othsuka Gichin Funakoshi Kenwa Mabuni Chojun Miyagi
Kenmerken:
Verplaatsing Wegdraaien, ontwijken Rechtlijnig, groot Vooral 45° gr. Zijwaarts ontwijken
Techniek Kort en snel Ruim en krachtig Open hand Weringen: cirkelvormig
Aanvallen:
krachtig
Stand Hoog Diep Kort Kort
Fysisch Snelheid Kracht Beweeglijkheid Kracht en soepelheid
Ademhaling   Ondersteunend Natuurlijk Kunstmatig gebonden aan de techniek
Andere Weg van de vrede Gericht naar onderwijs Samengesteld uit de leer van zijn twee meesters Hard - zacht

Belangrijkste scholen Shotokan stijl:
J.K.A.    

Japan Karate Association (meest verpreid)

Oorsprong: Takushoku Univ. Tokyo
   

Masatoshi Nakayama

(leerling Gichin + Yoshitaka Funakoshi)
Shotokai    

Oorsprong: Waseda Univ.
   

Egami + Hironishi

top

 

KIHON - KUMITE - KATA


Kihon (De techniektraining):
Om een goede karateka te kunnen worden, moet men de technieken tot in de perfectie trainen. Dikwijls vinden beginnelingen het leren van de basistechnieken vervelend en overbodig. Zonder deze basistraining is het echter onmogelijk de sterke standen, afweren, stoten en stampen te krijgen die nodig zijn voor de training met partner. Tijdens de kihon wordt het karakter, het concentratie- en het uithoudingsvermogen gesterkt.

Kumite (partnertraining):
Tijdens de training met partner worden de getrainde basistechnieken in praktijk gebracht. Andere aspecten worden nu belangrijk, zoals: timing, tactiek, gevechtsinzicht, schijnbewegingen en … controle.

Kata (stijloefeningen):
Onder kata verstaan wij een reeks bewegingen uitgevoerd tegen 4 tot 8 denkbeeldige tegenstanders, die uit verschillende richtingen aanvallen. In totaal zijn er ongeveer 50 kata’s, die hoofdzakelijk bestaan uit arm- en beentechnieken, lichaamswendingen en –verplaatsingen. De kata’s vormen als het ware het woordenboek van karate, omdat alle technieken erin voorkomen. Ze zijn daarom ook niet weg te denken uit het moderne karate.

top